เป็นเอ็นทรี่ ที่ ....ตั้งใจจะเขียนเพราะกักเก็บมานาน ...(และหาที่ลงไม่ได้)
 
 
สืบเนื่องจากดราม่า ...
 
ช่วงนี้ดราม่าคอสเยอะเนอะ?
 
ในฐานะคนนึง ...ที่พึ่งเริ่มคอสได้ไม่นาน ....
 
อาจจะ ปีกว่า??
 
แน่นอว่า เริ่ม คอส
 
เพราะว่า ถ้าจะดูกันจริงๆ ...ข้าพเจ้าอยู่และติดตามวงการนี้มาตั้งแต่ ม.2 ขึ้น ม.3
 
ครั้งแรกที่ไปงานคอสก็คืองานแคปมิตติ้งบอร์ด นิชิคิ ...แน่นอนว่าไปแบบเด็กผมสั้นติ่งหู
 
ด้วยความที่ไม่เคยไปงานคอสมาก่อนเลยในชีวิต ....
 
 
เห็นครั้งแรกแล้วก็รู้สึก ..เหมือนตัวเองหลุดออกมาจากการ์ตูนแบบยังไงอย่างนั้นแหละ ....
 
จากนั้นมันก็เกิดเป็นความประทับใจ ...และกลายเป็นความฝันในที่สุด ...
 
พอได้ไปงานแคปครั้งนั้น ก็มี มิตติ้งที่งาน ไมนิชิ ที่ MBK จำได้ว่านั่นเป็นช่วงแรกๆที่จัดทุกต้นเดือน ...
 
 
 
ไม่อยากจะแฉตัวเองนะ ...แต่ว่า
 
 
 
....ตอนนั้นยังเป็นอย่างนี้อยู่เลย !
 
 
คนใน จขบ ทายถูกเอาไปเลยย !!
ความติ่งของ จขบ 1 ea
 
ฮา
 
 
 
ผลพวงจากงานนั้น ...
...จำได้ว่ายืนกรี๊ดอยู่
 
อ้อ ใช่แล้ว งานนี้รู้สึกเขาจะประกาศว่า มาโคโตะจาก ลูซิเฟอร์ จะมา แล้วเดือนถัดมาก็มาจริงๆ
(นัทแอบมาดูด้วยล่ะ)
 
 
หลังจากนั้น ก็เริ่มเข้าเน็ต หาภาพนักคอสต่างๆ
 
จำได้ว่า ไปงาน เนกิมะ ที่อากิบะ สมัยตอนที่เปิดที่สยามด้วย ...
 
นักคอสที่รุ้จักกลุ่มแรกก็คือ ...
 
พี่หยก พี่ยุกกี้ แล้วก็พี่โคยุ ...
 
จาก แมคน่าคาต้า~~
 
 
หล่อ ชิมิล่ะ !!
 
 
เอาสมุดไปให้พี่เค้าเซ็นด้วยล่ะ !!
 
 
ชอบมาก ถึงขนาดไปหาซื้อเกมนี้มาเล่น ....
 
แล้วตอนนี้ แผ่นก็หายไปแล้ว ...เหลือแต่บทสรุป ''Orz
 
แล้วก็แอบติดตามผลงานมาเรื่อยๆ จนกระทั้ง ม.4 เทอม 1 ....ที่เรียนไปได้ 2 เดือน
 
จขบ ก็ถูกส่งไปศึกษาต่อ ณ. ประเทศ อินเดีย เป็น เวลา 2 ปี ....
 
เสียใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
เพราะที่นั่นไม่มีเน็ตให้เล่น ....
 
เป็นอะไรที่
 
คิดถึงงานคอสมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 
จนเมื่อปีที่แล้วได้กลับมา ... แล้วก็ ได้ทำตามที่ตัวเองฝันไว้ ....
 
 
คือ คอสเพลย์....
 
เพราะแต่ก่อน ไม่มั่นใจในตัวเองเลย .... ก็เลยคิดว่า จะไปบำรุง ดูแล รักษาตัวเองให้ดีกว่านี้ก่อนแล้วค่อยกลับมาคอส ...
 
แล้วก็ ...ได้ คอสครั้งแรกเป็น ฮิบาริ ...
 
 
ทำไมต้อง ฮิบาริ ....
 
เพราะว่ารัก ในทุกท่วงท่าที่เฮียแกเป็น ...
 
ไม่รุ้ว่าใครจะมองเหมือนเค้าไหมนะ ...
 
แต่เค้าว่าฮิบาริ ใสซื่อ(บื้อ) นะ ...
*โดนแม่ยกรุมกระทืบ*
 
ดูได้จากอะไรหลายๆอย่าง ....
 
จากนั้น ....ก็ติดเรียน เป็นเวลาเกือบปีถ้วน ...
 
 
เลยห่างหายไป
 
 
แล้วก็กลับมาอีกที .... เดือนก่อน
 
และเดือนนี้ และต่อๆไป
 
ก็เคยบอกพ่อไว้ ..ว่าจะคอสนะ
 
พ่อก็ ด้วยความที่เคยไปอยุ่นู่นมาพักนึง ...ก็ทำหน้าแบบ .......เกินบรรยาย
 
แต่เขาก็พึ่งมาพูดกับเราว่า ...
 
เขาไม่ได้ว่าอะไร นัทอยากทำอะไร ...พ่อไม่ห้ามอยุ่แล้ว
 
แล้วเขาก็ถามมาคำถามนึง ... ว่าคอสเพลย์สำหรับนัท ...คืออะไร?
 
....
 
แน่นอนว่าไม่ได้ตอบไปหรอก ...
 
''orz
 
 
ว่าคอสเพลย์สำหรับนัทมันคือความใฝ่ฝัน ....
 
แต่ก่อนเป็นยังไง ตอนนี้ก็รู้สึกอย่างนั้น ....
 
แต่ว่า มันก็แอบเฟลเหมือนกัน ... ใน หลายๆเรื่องน่ะ
 
อย่างเช่น ... อยากคอสมาก .... มากๆ ถึงมากที่สุด ... แต่ ชุดเสร็จไม่ทัน ....อะไรแบบนั้น
 
 
ยอมรับว่า บางครั้งที่ ไม่มีชุด .....ไปเกรียนค่ะ Orz
 
ถามว่า ...เฟลไหม
 
เฟลโคตรๆเลยค่ะ ....
 
มันเหมือน เอาความฝันของตัวเองมาย่ำยี ....
 
แล้วก็ นับจากนั้น บอกกับตัวเองไว้เลย .... ถ้าชุดไม่เสร็จ จะไม่ทำแบบนี้อีกเด็ดขาด ...
 
 
มันเฟล มาก ...
 
มันยิ่งกว่า มาคนดึงความฝันเรา แล้วมากระทืบต่อหน้าเสียอีก ....เพราะอะไรนะหรอ? ...เพราะเราเป็นคนทำมันเองยังไงล่ะ
 
ทั้งๆที่ ยกไว้ให้เหนือกว่าสิ่งใด ..แต่กลับมาทำลายมันเสียเอง ..... ไม่เฟลก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วล่ะค่ะ ...
 
 
อีกอย่าง ...ที่เฟล ค่อนข้างมาก ... คือได้ไปรับรู้เบื้องหลัง ...
 
งาน J-Rock
 
อันนี้คือ ไปคอสไคโตะ เจรอค .... บอกตามตรงว่าตอนแรกกะไม่คอสด้วยซ้ำ ...กะไปดูคอนฯ แต่พอเห็นเพื่อนๆคอสไปแล้ว ...เราก็เลย อืม ...ก็ได้ เลยตามนั้น ....
 
หลังจบงาน ....ทุกคนกลับหมด ...
แต่ก็เหลือบางสิ่ง ไม่บางอะ ...เยอะเลย ทิ้งเอาไว้ ...
 
ไอ้เราก็ ....อึ้ง
 
ก่อนจะเริ่ม ปลงตก ....
 
ทั้งขวดน้ำ เศษผ้า เศษกระดาษ เศษทิชชู่ ต่างๆนาๆ ถูกทิ้งไว้ตรงที่เหล่าบรรดานักคอสวางกระเป๋าไว้ ..
 
 
จะทิ้งไว้ก็กระไรอยู่ ... เลยชวนเพื่อนสนิทเราที่มาด้วยกัน เดินเก็บเอาไปทิ้ง ด้วยความที่มันเยอะ ..จนถือไม่หมดในรอบแรก พอเอาไปทิ้ง เดินออกมาอีกรอบ เห็นช่างกล้องของกลุ่มนั้น ก็กำลังเก็บขยะไปทิ้งเช่นเดียวกัน ...
 
ที่เราเห็นคือเขาเก็บชิ้นสุดท้ายพอดี ..เลยไม่ได้พูดอะไร ...แต่ก็มองหน้าเขา ด้วยสายตาที่ ..อ่่านไม่ออก (คนมองคงประมาณว่า อีนี่อะไรวะ?)
 
นั่นคือ ความเฟลที่สอง ....
 
ไม่ได้จะมาพูดอะไรให้สำนึกตอนนี้นะคะ
ไม่ได้ขอร้องว่าให้มาช่วยเก็บเศษขยะด้วย
 
แต่ว่า
 
นีืคือ ...
 
สันดานของคนเราค่ะ
 
ต่อให้เราไปเก็บขยะทุกงาน เราก็ไม่บ่นอะไรหรอกนะคะ
เต็มใจทำด้วย ถ้านั่นมันจะทำให้สถานที่ ที่เราไปใช้มันสะอาดเหมือนเราไมไ่ด้มาใช้
 
แต่ก็จะจำไว้ค่ะ
 
ว่านี่คือ น้ำใจ ของ ชาวคอสเพลย์
 
 
 
ส่วนเรื่องคอสเกรียนจากกระทู้น้องกร ...
เค้าคิดว่า ...ที่คนคิดอย่างนั้น ....เพราะช่วงหนึ่ง มีคนทำแบบนั้นเสียเยอะ ...พูดตรงๆ ตอนไปงานช่วงแรกๆ ยังคิดว่านั่นคือ คอสเพลย์ ....
บางที ที่คนใหม่ๆเข้ามาแล้วคิดว่านั่นคือคอส ....เพราะมีคนเคยทำเป็นแบบอย่างละมั้ง ?
กับอีกอย่างที่น้องกรพูดถูกคือมันง่าย .... มักง่าย  ...ละมั้ง?
 
 
....ไม่ได้ดราม่านะเออ
 
 
แต่นี่คือ ความรู้สึก ...
 
ที่อยากจะ พูดออกมา ....และหาที่ลงไม่ได้ ...เลยมาอัพในบล๊อค ....
แค่นั้นแหละค่ะ
 
Orz

Comment

Comment:

Tweet

การคอสเพลย์ก็เป็นการแสดงออกถึงความรักที่มีต่อตัวการ์ตูนตัวนั้น ถามว่าเรารักอะไรชอบอะไรมันไม่ผิดนิ มันเป็นสิทธิของเราเนอะ
คอสต่อไปครับ คอสเพลยืจงเจริญ!
ปล.แอคท่าถ่ายรูประวังๆกันมั่งนาsad smile

#3 By tokimemo on 2010-12-14 17:00

เราก็คอสบ้างนิดๆ

ตามงบ ตามเวลาว่าง ฮาๆ

#2 By Adriasoss on 2010-12-14 13:31

Hot!

มีคนๆ นึงเคยบอกผมไว้นะ

ว่าการคอสเพลย์ก็คือ

"การมีความสุขที่ได้เป็นคนอื่น"

อย่างตัวผมเอง ก็มีตัวละครที่คล้ายๆ ตัวเองอยู่

แต่ก็ไม่ได้คอส เพราะหน้าตาไม่ให้ ( ฮา )

แถมเวลากับวัยก็ไม่พอแล้ว

^w^
ขอให้คอสต่อไปนะครับมิ้วๆ อิอิ

Ps ฮิบาริ เป็นคนตามใจตัวเองครับ บุคลิกในเรื่องเขาทำตามอุดมการณ์ตัวเอง

ไม่เน้นขาย 555+

#1 By วิหคสีคราม on 2010-12-14 13:30